Ik noem je

Ik noem je een piste

Waar ik altijd al op gelopen heb

Met veel bochten en hellingen

Soms ook omleidingen die ik niet liefheb

Ik noem je een moeilijk parcours

Waar alle mensen op lopen

Ieder die zijn richting kiest

En soms

-spijtig genoeg-

Kunnen we niet achteruitlopen  

Ik noem je mysterieus

Want ik weet niet wanneer ik de finish bereik

Ik zorg simpelweg dat ik blijf overleven

En niet bezwijk

Ik noem je een race tegen de klok

Want mijn tijd is beperkt

Daarom geniet ik van elke seconde

En zet ik door wanneer ik word tegengewerkt

Ik noem je onvoorspelbaar.

Ik noem je levensweg.

Laura Mottola